Europa Żagle

W samo południe

Pierwsze dwa europejskie etapy OSHEE World Expedition przypominały bardziej rejs motorowy niż żeglarski. Przed nami leżało na szczęście południe Europy, położone za przylądkiem Świętego Wincentego (Cabo de São Vicente) – czyli za końcem znanego średniowiecznemu Europejczykowi świata. Przylądek ten, nie bez przyczyny zwany Przylądkiem Ciepłych Gaci, miało nam przynieść nie tylko wysoką temperaturę, ale też silniejsze wiatry – szczególnie w okolicach Cieśniny Gibraltarskiej.

Pierwszy etap naszej ekspedycji, obejmujący kontynentalną Europę, po przepłynięciu Morza Bałtyckiego i Północnego, Kanału Angielskiego oraz wschodnich wybrzeży północnego Atlantyku, zbliżał się ku końcowi. Najbliższe tygodnie miały stanowić pożegnanie ze Starym Kontynentem na ponad trzy lata.

Zatoka Kadyksu

Pierwszym portem w Zatoce Kadyksu było portugalskie Faro, do którego jacht OSHEE wpłynął 4 sierpnia. Położone w ogromnej lagunie Ria Formosa, będącej jednym z najbardziej imponujących portugalskich rezerwatów przyrody, miasto to jest oddzielone od otwartego oceanu pięcioma wyspami barierowymi i dwoma półwyspami oraz pasem mokradeł. Pierwsze ślady ludzkiej obecności na tych terenach datowane są na paleolit, najstarszy okres epoki kamiennej, a pierwsze stałe osady powstały tam już w 4 wieku p.n.e. Sam Park Narodowy Formosamar, jeden z siedmiu cudów Portugalii, jest największym sanktuarium ptaków w Portugalii, stanowiąc również główny punkt na trasie zimowych migracji ptaków wodnych z Europy do Afryki. Dotyczy to również doskonale znanych w Polsce bocianów, które późnym latem można spotkać tam w znacznie większych liczbach niż w kraju.

W czasie pobytu w Faro odbyliśmy również krótką, dwudniową wyprawę do Taviry, która jest interesującym ośrodkiem nurkowym, wokół którego realizowane są liczne projekty ochronne w zakresie fauny morskiej, polegające m.in. na tworzeniu sztucznych raf i szkółek ryb.

Kolejnym portem na trasie ekspedycji był hiszpański Kadyks, stolica Wybrzeża Światła, do którego ekspedycja dotarła 16 sierpnia. Miasto to jest uznawane za najdłużej nieprzerwanie zamieszkałą osadę ludzką w Europie, a pierwsze ślady osadnictwa datuje się już na XII wiek p.n.e. Oprócz imponującego, zabytkowego starego miasta, Kadyks pełen jest przepięknych parków, zawierających rzadkie okazy egzotycznej flory, w tym liczne gatunki gigantycznych drzew przywiezionych przez Kolumba z Nowego Świata. Tutaj znajduje się również główna baza hiszpańskiej marynarki wojennej.

Kapitan Baranowski

W trakcie pobytu w Kadyksie, odbyliśmy również trzydniową samochodową wycieczkę do Lizbony i portu w Cascais, gdzie cumował polski żaglowiec szkoleniowy STS Pogoria. Na pokład Pogorii ówcześnie okrętował się legendarny polski kapitan, Krzysztof Baranowski, rozpoczynający jubileuszowy rejs 35-lecia pierwszej Szkoły pod Żaglami oraz 30-lecia pierwszej Międzynarodowej Szkoły pod Żaglami, w której udział wzięli, obok młodzieży z Polski, także uczniowie z USA i ZSRR. Podczas specjalnej uroczystości kapitan Baranowski odebrał również z rąk współpracowników i uczestników pierwszych Szkół pamiątkowy medal „Sapere Auso Hodie”, stanowiący wyraz uznania dla zasług położonych dla edukacji młodych pokoleń.

STS Pogoria jest też specjalną jednostką dla uczestników OSHEE World Expedition – to właśnie na jej pokładzie poznała się większość stałej załogi rejsu.

Cieśnina Gibraltarska

Pożegnalnym hiszpańskim portem na naszej trasie była – leżąca bezpośrednio przy granicy z Gibraltarem – La Línea de la Concepción, do której dotarliśmy 24 sierpnia, po przebyciu Cieśniny Gibraltarskiej z zachodu na wschód. Miasto to, słynne z pięknych, dziewiczych plaż, jest równocześnie jednym z najbardziej zanieczyszczonych w Hiszpanii, w kategoriach czystości powietrza plasując się wręcz na ostatnim miejscu w kraju. W La Línea znajduje się również niesławne muzeum walk byków – Museo Taurino.

Ostatnim odwiedzonym w Europie miastem i prowincją był mikroskopijny Gibraltar, o powierzchni niecałych 7 km2, z górującą nad jego terytorium na ponad 400 m Skałą Gibraltarską. Jest ona objęta w górnej partii rezerwatem przyrody, zamieszkałym przez półdziką populację zagrożonych wyginięciem makaków berberyjskich. Gibraltar był także przez lata jedną z najważniejszych baz marynarki wojennej Korony Brytyjskiej, chroniącej dostępu do Morza Śródziemnego w najwęższej części cieśniny, która ma szerokość zaledwie 13 km. Region ten, jako brytyjskie terytorium zamorskie, jest przedmiotem sporu terytorialnego pomiędzy Wielką Brytanią i Hiszpanią, który ostatnio zaostrzył się w związku z decyzją Wielkiej Brytanii o wyjściu z Unii Europejskiej.

26 sierpnia na Gibraltarze uzupełniliśmy też zapasy paliwa i żywności przed rozpoczęciem afrykańskiego etapu OSHEE World Expedition, który rozpoczął się sztormem w niesławnej Cieśninie Gibraltarskiej.

Podsumowanie

Południowoeuropejska część ekspedycji trwała 24 dni i obejmowała 6 portów, w tym Cascais, do którego na pokład STS Pogoria ekspedycja dotarła samochodem. W tym czasie na samym oceanie załoga przebyła 600 mil morskich, czyli ponad 1.100 kilometrów. W trzeciej fazie rejsu udział wzięli Błażej Gładysz – organizator OSHEE World Expedition i kapitan jachtu OSHEE, Łukasz Kaźmierczak – I oficer i Michał Grygiel – II oficer. W poszczególnych odcinkach rejsu udział wzięli ponadto Magda Bielecka – współorganizatorka OSHEE World Expedition z 7-letnią córką Hannah, operatorzy filmowi, montażyści i fotografowie – Filip Zubowski, Piotr Ciesielski, Tomasz Żak i Aleksandra Rosset oraz dr Ewa Sokołowska.

Od wypłynięcia z Darłowa w dniu 29 maja do opuszczenia Gibraltaru i Europy w dniu 26 sierpnia, ekspedycja przebyła łącznie około 3.100 mil morskich, tj. niespełna 5.800 kilometrów, spędzając na otwartym morzu 90 dni. Na pokład jachtu OSHEE zaokrętowano 14 osób na różnych odcinkach rejsu. Z tego etap opublikowano kilkaset zdjęć oraz filmy dokumentujące odwiedzone na trasie lokalizacje, których dzisiejszy i przyszły kształt zostały zdeterminowane upływem czasu i szkodliwą działalnością człowieka oraz jego ingerencją w naturalne ekosystemy.

Kolejny etap wyprawy, afrykański, prowadzić będzie natomiast przez Maroko, Maderę, Wyspy Kanaryjskie, Saharę Zachodnią, Mauretanię, Senegal, Gambię i Wyspy Zielonego Przylądka, gdzie na początku listopada wyprawa rozpocznie przeprawę przez Ocean Atlantycki do Brazylii w Ameryce Południowej. Dalsze etapy ekspedycji przebiegać będą przez Antarktykę, południowy Pacyfik, Australię i Nową Zelandię, południową Azję i Afrykę, Karaiby, Amerykę Północną, Grenlandię i Skandynawię. Planowane zakończenie rejsu przewidywane jest na czwarty kwartał 2021 roku.

Przebieg ekspedycji można śledzić na bieżąco na naszym Facebooku, Instagramie i Twitterze.

Może Ci się także spodobać...

Brak komentarzy

Napisz komentarz